Pewnie sporo osób po szybkim zerknięciu na screena od razu skojarzy opisywaną tu produkcję z Zumą. I słusznie, w końcu panuje prawdziwy boom na zumopodobne twory oparte na licencji shareware…

 Jeśli nie lubisz tego typu pozycji (są tacy?), to i Sprill nie zmieni twojego nastawienia, ale wszystkim innym z pewnością dostarczy porcję znakomitej rozrywki. Zasady gry są bardzo proste. Na ekranie pojawia się „wąż” (lub węże) złożony z kolorowych kulek, który próbuje dotrzeć do końca trasy – dużego wentylatora. Jak się zapewne domyślacie, naszym celem jest uniemożliwienie mu tego poprzez zbijanie trzech (lub więcej) kulek tego samego koloru. Nowością w Sprill jest fakt, że kulki nie są losowane, a zamiast tego z widocznego węża możemy sami podnieść dowolną z nich (no, z małymi wyjątkami) i wystrzelić w inne miejsce, tworząc reakcję łańcuchową (mała rada – kulki można po prostu szybko wyrzucać poza ekran). Zadanie byłoby niezwykle trudne, gdyby nie nasz asystent – mała, zielona ryba. Nasz kolega potrzebuje czasu, aby się „naładować”, ale gdy to nastąpi, pozwoli nam on wykorzystać jedną z wcześniej zakupionych super-mocy (każda ma trzy stopnie zaawansowania). Np.: zatrzymanie czasu, cofnięcie kul, losowe ich zniszczenie etc. Kolejne etapy różnią się od siebie jedynie nowymi kolorami kul, power-upami i trasą, którą musi pokonać kolorowy wąż, ale wierzcie mi – to wcale nie psuje zabawy. Na plus zasługuje także oprawa audiowizualna. Grafika jest może bez wodorotrysków, ale za to nie ma problemu z czytelnością. Muzyka zaś bardzo skocznie przygrywa nie powodując przy tym więdnięcia uszu.

 Generalnie ocena byłaby najwyższa, gdyby tylko autorzy pokusili się o więcej innowacji, bo motyw z własnoręcznym podnoszeniem kulek to trochę za mało. Tak czy inaczej, szczerze polecam.

---

---